8 april 2020

Hoe neem je ervaringen van bewoners, cliënten en burgers mee als input bij het maken van nieuw beleid? Over deze vraag ging op 2 maart 2020 een groot aantal beleidsmakers, sociaal professionals, ervaringsdeskundigen, onderzoekers en specialisten van storytelling in gesprek tijdens de eerste werkconferentie van het Kennisnetwerk Narratief Verantwoorden.

Sandra Geelhoed, onderzoeker bij het Kenniscentrum Sociale Innovatie van Hogeschool Utrecht en dagvoorzitter, verbond het thema van deze middag met het werk van de Franse historicus en filosoof Pierre Rosanvallon over ‘de onvoltooide democratie’. Rosanvallon begon drie jaar geleden met het verzamelen en publiceren van ervaringsverhalen om zo een ‘parlement van onzichtbaren’ te creëren. Burgers, die zich niet gehoord voelen, geeft hij op die manier weer een stem. Met een toegenomen vertrouwen in de politiek als resultaat.

Andere werkhouding

Merlijn van Hulst van de Universiteit Tilburg ging vervolgens in op de werking van verhalen en deelde zijn inzichten als onderzoeker naar de verhalen in het gemeentehuis en bij de politie. Verhalen van burgers worden steeds belangrijker bij het ontwikkelen van beleid. Dat vraagt van ambtenaren een andere werkhouding en vaardigheden.

Het Kennisnetwerk in 2019

Esther Sarphatie, Universiteit van Amsterdam, deed verslag over het werk van het Kernteam van het Kennisnetwerk in 2019. De kerngroep volgde een aantal gemeenten waar het narratieve waardegerichte werken werd ingezet.  Zowel werkzame elementen als ook obstakels voor het werken met verhalen in de gemeentelijke context kwamen naar voren. Van deze bevindingen is een korte handreiking gemaakt.

Wat werkt en wat niet

In het tweede gedeelte van de bijeenkomst werd met behulp van vier vragen in kaart gebracht hoe de werking van verhalen het ontwerpen, ontwikkelen, vormgeven, besluiten en evalueren van beleid kan ondersteunen. Wat werkt en wat niet. Deze gesprekstafels vormen input voor het verder aanscherpen van de handreiking en het vormgeven van onderzoek.

Narratieve interventies

Ter afsluiting vertelde Suzanne Tesselaar, Stories of Change en HU, hoe het werken met verhalen tot verandering leidt. Verhalen zijn narratieve interventies. Als mensen verhalen delen over hun werk, over een gebeurtenis zoals bijvoorbeeld nu het Coronavirus, geeft dat inzicht in en betekenis aan de verschillende perspectieven en facetten van een probleem en de aanpak die nodig is. Op basis van alle gedeelde persoonlijke verhalen, wordt dan samen een gemeenschappelijk verhaal gemaakt. Hieruit wordt duidelijk welke rol alle betrokken personen spelen en hoe ieder bij kan dragen aan de oplossing van een vraagstuk vanuit zijn of haar eigen rol en perspectief.

Het Kennisnetwerk Narratief Verantwoorden is onderdeel van de Werkplaatsen Sociaal Domein en wordt gecoördineerd door de samenwerking van verschillende kennisinstellingen waaronder UvA, HU, HAN en Movisie. Het secretariaat en de projectleiding liggen op dit moment bij het kennisplatform Utrecht Sociaal, één van de Werkplaatsen Sociaal Domein (kUS). Voor vragen, neem contact op met Dr. Sandra Geelhoed, kUS-KSI, sandra.geelhoed@hu.nl.

Lees dit bericht ook op de website van het kenniscentrum Utrecht Sociaal. Hier vind je ook het handboek Op verhaal komen en andere downloads, zoals de presentatie van de bijeenkomst.

 

Vorm, inhoud en relaties

De Werkplaatsen hebben drie kenmerkende krachtlijnen: vorm, inhoud, en relaties. Het samenspel tussen deze drie is cruciaal.

Dossier op Sociale Vraagstukken

Wat te doen tegen eenzaamheid? Hoe kan de zelfredzaamheid van jongeren met een beperking worden verbeterd? Wat spelen sociaal werkers nu eigenlijk klaar? De Werkplaatsen Sociaal Domein doen onderzoek naar zulke vragen, midden in de praktijk, met vaak onorthodoxe methoden, en waar beleidsmakers en uitvoerders wat aan hebben. In een dossier over de Werkplaatsen publiceert Sociale Vraagstukken met regelmaat artikelen over opvallende en kenmerkende voorbeelden uit recent onderzoek. 

Nieuwsbrief